Kościół Parafialny w Lubatowej pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika Kościół Parafialny w Lubatowej pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika Witold Grodzki
27 czerwiec

Kościół Parafialny w Lubatowej pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika

Napisał 

Kościół w Lubatowej został wzniesiony w latach 1911-1918 na placu oddalonym kilkanaście metrów na północny-wschód od nieistniejącego już starego drewnianego kościoła.

Świątynia jest neogotycka (gotyk nadwiślański). Zbudowano ją wg projektów Jana Sas-Zubrzyckiego (1860-1935), jednego z najlepszych ówczesnych architektów.

Zewnętrzne ściany kościoła zostały wyprowadzone z fugowanej cegły poprzedzielanej kamiennymi ciosami. Cegłę wypalał w Lubatowej Antoni Węgrzyn z Miejsca Piastowego, a ciosy z piaskowca pochodziły głównie z kamieniołomu z Lipowicy, a także z Kamionki. Wymiary zewnętrzne świątyni: 40 m długości i 28 m szerokości i wieża 56 m wysokości. Od strony południowo-wschodniej prezbiterium z dobudowaną zakrystią od wschodu i przedsionkiem od zachodu. Wejście główne do kościoła i dwa boczne ozdobione kamiennymi portalami. Teren kościelny i plebański otoczony metalowo-kamiennym ogrodzeniem wykonanym w latach osiemdziesiątych XX wieku z inicjatywy ks. Edwarda Kwaśnika. Wokół kościoła szeroki chodnik z granitowej kostki wykonany z inicjatywy ks. Marka Słysza. 

Kościół lubatowski jest trzynawowy z transeptem i obszernym kilkupoziomowym prezbiterium. Posadzka w prezbiterium jest marmurowa. Krzyżowe gotyckie sklepienia wsparte jest na 6 potężnych kamiennych filarach oddzielających nawę główną od naw bocznych. Sklepienie w przecięciu transeptu z nawą główną jest bogato rozczłonkowane żebrowaniem. Na ścianie przedniej nawy zachodniej znajduje się figura św. Józefa, a na ścianie przedniej nawy wschodniej figura Matki Bożej. Wykonane zostały w sztucznym kamieniu w latach sześćdziesiątych XX wieku przez krakowskiego rzeźbiarza Mieczysława Stobierskiego.

Przygotowania do budowy przeprowadził ks. Jakub Skowron i pod jego nadzorem mieszkańcy wsi rozpoczęli budowę kościoła. Od 1912 r. dalszymi pracami zajął się ks. Michał Siedleczka, a kontynuowali urządzanie świątyni ks. Kajetan Łańcucki (w latach1923-1935) i następni proboszczowie. 

Już w 1919 r. wyposażono okna w witraże wykonane przez Zakład Żeleńskich w Krakowie. Przedstawiają one między innymi św. Stanisława ze Szczepanowa (patrona parafii), św. Jana z Dukli, św. Jadwigę Królową. Dwa witraże w prezbiterium, przedstawiające Chrystusa i Matkę Boską, zostały ufundowane przez ks. M. Siedleczkę oraz Jana i Nikodema Karaś. Bardzo ciekawym witrażem jest okno na chórze przedstawiające dwa grające anioły wzorowane na matejkowskich z kościoła Mariackiego w Krakowie. Witraż ten zasłaniają organy (14-głosowe) wykonane w 1925 r. przez Franciszka Kandefera, organmistrza z Iwonicza.

Dębowe ławki do kościoła w 1931 r. wykonał góralski rzeźbiarz z Zubsuchego, Jędrzej Graca. On też jest autorem  /twórcą/ figury Chrystusa Ukrzyżowanego, która jest umieszczona na ścianie głównej w prezbiterium.

Aż do 1953 r. ściany wewnętrzne kościoła były tylko pobielone. Dopiero ks. Bronisław Domino w 1953 r. podjął decyzję o pokryciu wnętrza polichromią. Zadanie to zlecił znanemu artyście, rodem z Lubatowej, Stanisławowi Jakubczykowi.  Obecna polichromia została zaprojektowana i wykonana w 2005 r. przez Stanisława Zimę z Lubatowej. Wszystkie partie figuralne czyli kompozycje w prezbiterium (np. Ogrójec i Zmartwychwstanie) oraz postaci świętych w nawach bocznych (św. St. Kostka, bł. J. Balicki, św. Brat Albert, św. M. Kolbe, św. A. Bobola, bł. B. Markiewicz, św. Kinga, bł. J. Rodzińska, bł. K. Kózka, św. Siostra Faustyna, bł. Wł. Findysz) zostały wykonane przez niego z projektów Stanisława Jakubczyka, z którym wcześniej przez wiele lat współpracował w realizacjach kościelnych. -  co to znaczy?

Na bocznych ścianach kościoła rozwieszone są stacje drogi krzyżowej z 1923 r.:  oleodruki, kopie obrazów Morgariego  w bogatych, gotyckich, drewnianych, pozłacanych ramach.

W najbliższym sąsiedztwie kościoła znajdują się następujące obiekty:

- od strony północnej pomnik na grobie zamordowanych w lipcu 1944 r. partyzantów lubatowskich (projekt Pomnika wykonał Stanisław Jakubczyk),

- od strony wschodniej murowana kapliczka domkowa z końca XIX wieku, przykryta daszkiem gontowym oraz betonowa dzwonnica z lat osiemdziesiątych XX wieku, przykryta dachem drewnianym

- od strony południowej murowana parterowa podpiwniczona plebania z końca XIX wieku, przykryta dwuspadowym blaszanym dachem,

- od strony południowo-zachodniej na stoku wschodnim pagórka nowy cmentarz (z 1882 r.),

- od strony zachodniej murowana organistówka.

Źródła:

S. Jakubczyk, Historia wystroju wnętrza kościoła parafialnego w Lubatowej, w: J. Podlaszczak, Druga  Księga Jubileuszowa wsi Lubatowa. Liber mortuorum 1777-2008, Rzeszów 2009, 399-412.

P. Pernal, Parafia Lubatowa w latach 1918-1939, Przemyśl 2000 (mps), 54-68.

J. Podlaszczak – zbiory prywatne.

Czytany 6976 razy Ostatnio zmieniany piątek, 15 lipiec 2016 00:46
Oceń ten artykuł
(8 głosów)
Zaloguj się, by skomentować